PRZEDMOWA

Drodzy Współbracia!

XIX Kapituła Generalna odbyła się w Centrum ad Gentes, w Nemi, od 16 czerwca do 14 lipca 2024 roku i obradowała pod hasłem: «Niech wasze światło jaśnieje przed ludźmi» (Mt 5,16), Wierni i twórczy uczniowie w zranionym świecie. Dzięki obecności 120 członków Kapituły, obserwatorów świeckich, sióstr SSpS i wielu współbraci, którzy wspierali to zgromadzenie, potwierdziliśmy naszą zdolność do życia międzykulturowego i dawania świadectwa ducha braterstwa.

XIX Kapituła Generalna wypełniła swoje zadanie, dokonując przeglądu i oceny bieżącego stanu rzeczy oraz zaproponowała nowe priorytety dla Zgromadzenia. Ponadto refleksje i decyzje podjęte przez członków Kapituły zostały ujęte w końcowym Dokumencie Kapituły Generalnej jako nasze zobowiązania.

Wzajemne relacje, dyskusje i wspólne świętowanie podczas czterech tygodni trwania obrad tego wydarzenia były świadectwem naszej jedności i owocnej współpracy. Temat Kapituły został pogłębiony przez dokument roboczy, który stanowił syntezę refleksji prowincji, regii i misji (dalej: PRM), a także szczególnym wkładem w dzieło misyjne naszych domów formacyjnych i świeckich współpracowników SVD.

Niniejsze opracowanie przedstawia Dokument końcowy XIX Kapituły Generalnej, który jest wynikiem pracy jego członków w grupach tematycznych, analizą realiów czterech stref Zgromadzenia oraz konsensusu sesji plenarnej Kapituły.

Stań się częścią ran już dziś

Podczas Kapituły zajmowaliśmy się różnymi zranieniami obecnymi na świecie. Nie tylko zidentyfikowaliśmy rodzaje krzywd, ale co więcej poczuliśmy więź z tymi wszystkimi, którzy zostali dotknięci niesprawiedliwością społeczną i kulturową, w systemach gospodarczych i politycznych, powodujących nierówności i dyskryminację; klęskami środowiska naturalnego oraz ich szkodliwymi konsekwencjami dla życia, a także współczuliśmy z tymi, którzy cierpią z powodu utraty sensu i nadziei.

Podczas gdy solidaryzujemy się z ludźmi zranionymi, musimy również zmierzyć się z prawdą, że sami możemy zadawać rany innym. Cierpienie i rozdarcie w Kościele, a także w naszym Zgromadzeniu pilnie wzywają nas do wkroczenia na drogę odnowy i nawrócenia. Wierzymy, że jest to droga, po której Duch Święty prowadzi nas w zakonnych i misyjnych przedsięwzięciach. Pomimo wielu ran w świecie, Kościele i naszym Zgromadzeniu jesteśmy wezwani, aby napełnieni mocą Chrystusa iść naprzód i nieść uzdrowienie i odnowę.

Nasza tożsamość

XIX Kapituła Generalna pogłębiła naszą tożsamość jako powołanych i posłanych przez Jezusa Chrystusa. Dlatego też, zakorzenieni w Słowie Bożym, odnajdujemy w tej tożsamości sens naszego istnienia, kierunek i siłę w misji, jaką sprawujemy oraz osobiste spełnienie i radość z tego, że dzięki posłudze werbistów Jezus jest znany i obecny wśród ludzi różnych kultur. Dokument końcowy Kapituły stanowi zaproszenie i zobowiązanie do niesienia światła Chrystusa poprzez nasze życie i posługę misyjną. Jesteśmy powołani do bycia misjonarzami nadziei.

Stawanie się wiernymi i twórczymi uczniami

Abyśmy mogli stać się wiernymi uczniami, musimy pogłębić naszą duchowość trynitarną i misyjną oraz zwrócić szczególną uwagę na proces formacyjny, od promocji powołań po formację permanentną. Bycie wiernym uczniem jest darem i zadaniem. Jest to radosne i odpowiedzialne powołanie. Leczenie ran i niesienie oraz ukazywanie światu światła Chrystusa wyraża pełne oddanie wiernego ucznia. Jako misjonarze Słowa Bożego jesteśmy szczególnie powołani w tym historycznym czasie, aby być twórczo zaangażowanymi uczniami. Jest to wezwanie, abyśmy byli aktywni, czujni, innowacyjni, pracowici, poszukujący nowych rozwiązań, wytyczający nowe ścieżki itd.

Angażujemy się w misje, kierując się paradygmatem dialogu profetycznego, który powinien nas prowadzić, motywować i stać się częścią misyjnego życia. Nasze zaangażowanie w działalność misyjną jest określone czterema charakterystycznymi wymiarami: apostolat biblijny, animacja misyjna, JPIC i komunikacja. Będąc twórczymi uczniami, mamy na uwadze cel naszego Zgromadzenia, jak również zalecenia, które przyjęliśmy podczas poprzednich Kapituł.

Nasza odpowiedzialność

Zobowiązania przedstawione w niniejszym Dokumencie końcowym Kapituły nie są jedynie formalnymi deklaracjami; są one owocem wnikliwej analizy i zostały ostatecznie zatwierdzone przez Kapitułę. Teraz każda PRM jest współodpowiedzialna za podjęcie działań, aby te zobowiązania przyswoił sobie każdy współbrat, tak abyśmy wiernie przeżywali je w praktyce, zgodnie z naszymi realiami.

Oprócz Dokumentu końcowego kapitularze przyjęli kilka uchwał i zaleceń. Jesteśmy zobowiązani do wprowadzenia ich w życie w obszarach, za które ponosimy odpowiedzialność. Wymaga to od nas wszystkich współpracy, staranności i uczciwości przy realizacji tego zadania.

Znamienny jest również fakt, że niniejszy Dokument końcowy XIX Kapituły Generalnej powstał w doniosłym czasie, jakim jest 150. rocznica założenia naszego Zgromadzenia. Ten kamień milowy przypomina nam o bogatej historii werbistów i trwałym dziedzictwie naszych misji. Każdej wspólnocie i Dystryktowi powierza się teraz realizację tych zobowiązań, przez co nasza historia jeszcze się wzbogaci dzięki obecnym działaniom. Wypełniając te zobowiązania, stajemy się wiernymi świadkami Światła, wcielając w życie misję bycia „misjonarzami zewsząd posłanymi do wszystkich”.

Kapituła Generalna odbyła się w czasie organizowanego przez Ojca Świętego dla całego Kościoła procesu synodalnego. Dla nas, jako wspólnoty zakonnej, podejmowanie refleksji i rozeznawania powinno być drugą naturą, głęboko zakorzenioną w naszej codzienności. Wspólne działanie w grupie ma kluczowe znaczenie dla umocnienia priorytetów i decyzji misyjnych.

Wzywajmy Ducha Świętego, „Ojca naszego Zgromadzenia”, aby pogłębił zrozumienie naszego zakonno-misyjnego powołania. Niech On uzdolni nas do wierności Panu, odwiecznemu Słowu Ojca, i zainspiruje do twórczej odpowiedzi misyjnej wobec wyzwań naszych czasów. Niech Maryja, która dała świadectwo o Światłości, prowadzi nas drogą wierności, aby nasze światło jasno świeciło przed ludźmi.

W miłości Słowa Bożego,
o. Anselmo Ricardo Ribeiro, SVD
Przełożony Generalny
Rzym, 3 września 2024 r.